Φίλοι αναγνώστες και ακροατές των τοπικών Μ.Μ.Ε.,
Στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Κέντρο Πολιτισμού «Σταύρος Νιάρχος» στις 9/2/26 – ημέρα της Παγκόσμιας Ελληνικής Γλώσσας, υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας, παρόντος του Πρωθυπουργού, του Υπ. Εξωτερικών και του καθηγητή γλωσσολογίας κ. Μπαμπινιώτη, την οποία παρακολούθησα με προσοχή και την επιδοκιμάζω, πολιτικά και ως προς την ένταση που εξέπεμψε λόγω: της οργανωτικής αρτιότητας και ενφόρτισης, με το αριστείο του λόγου, την ενστόλιση δια της ανωτάτης πολιτειακής συμμετοχής, της παρέας (πάνελ) που την παρουσίασαν και την επικοινώνησαν εύληπτα με τα Μ.Μ.Ε. προς τον απανταχού Ελληνισμό.
Αντιμετωπίζοντας το όλο θέμα της Ελληνικής γλώσσας, όχι ως ένα από τα πολλά τρέχοντα προβλήματα που βιώνει η χώρα και ο Δυτικός κόσμος, αλλά ως επιτομή της ιεράρχησης του περιεχομένου της έννοιας «ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ», τολμούμε με αίσθημα ευθύνης, εθνικής αγωνίας, πατριωτικής ενσυναίσθησης, γρηγορούσης συνείδησης να υποστηρίξουμε και να προτείνουμε τα εξής:
Α. Είναι γνωστό, εμπεδωμένο, συνειδητά είτε υπόρρητα ή καλύτερα με τρόπο πατριωτικής αφέλειας, ότι η Ελληνική γλώσσα έχει αφεθεί στη φθορά του χρόνου, όχι μόνο της κλασικής εποχής, αλλά και στη νεοελληνική της εκδοχή με ευθύνη, συνολικά, των πολιτικών, της πανεπιστημιακής κοινότητας, της διανόησης και των ανθρώπων της τέχνης του λόγου για πολλά, πολλά χρόνια (δυστυχώς).
Β. Γνωρίζουμε (αντιλαμβανόμαστε) καλά, ό,τι καινούργιο εμφανίζεται στην τεχνολογία και την επιστήμη, λεξιλογικά δομείται με κανόνες της Αγγλικής γλώσσας. Η αντίδραση (αντίσταση) στα πρώτα στάδια ήταν υποτονική, σπασμωδική και ατελέσφορη με τα γνωστά αποτελέσματα: ασυναρτησία γλωσσικού μείγματος, κακοποίηση εννοιολογική, λόγος ευτελής, σκέψη ρηχή, επικοινωνία προβληματική.
Γ. Τι θα μπορούσαμε (μπορούμε αρκεί να το πιστέψουμε) να κάνουμε ώστε να περιορίσουμε την επιθετική βαρβαρότητα που δέχεται η Ελληνική γλώσσα ως ένα ανώτερο καλλιτεχνικό δημιούργημα, διαχέοντας μουσικότητα, ποίηση και λογικότητα.
Δ. Προτείνουμε (χωρίς περιστροφές…):
1. Όλα τα βιβλία που χρησιμοποιούνται – Νηπιαγωγείο, Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο, – να μην υπάρχει όρος ξενόγλωσσος, με την υποχρέωση οι εκπαιδευτικοί να τηρούν την απόφαση με χρέος επαγγελματικά δεσμευτικό, αίσθημα κρυφής υπερηφάνειας και λεκτικής αρτιότητας.
2. Να διδάσκονται κάποια κείμενα – λίγα αλλά σπουδαία σε γραφή και νόημα από το πρωτότυπο σ’ όλες τις τάξεις του Γενικού Λυκείου.
3. Να ρυθμιστεί νομοθετικά, ως υποχρέωση, όλων των προγραμμάτων Μ.Μ.Ε. να τιτλοφορούνται στην Ελληνική γλώσσα, ιδιαίτερα στη δημόσια τηλεόραση και ραδιοφωνία, που έχουν αφελληνιστεί.
4. Η δημόσια τηλεόραση να προγραμματίσει «μαθήματα» καλής χρήσης της γλώσσας, δομημένης στα όρια της καθημερινής δημοσιογραφίας, με καθηγητές φιλόλογους, λογοτέχνες, ανθρώπους της τέχνης, με προσδοκίες παρακολούθησης από ένα ευρύ κοινό – δύσκολο αλλά όχι ανέφικτο.
5. Πρόταση χωρίς αιρεσιμότητες:
Όλες οι διαφημιστικές εμπορικές, επιχειρηματικές πινακίδες (ταμπέλες) και διαφημιστικές καμπάνιες μόνο στα ΕΛΛΗΝΙΚΑ και συμπληρωματικά με ξενόγλωσσα στοιχεία μικρότερου μεγέθους ώστε το οπτικό ερέθισμα να είναι αρκετά χαμηλότερο.
Υπόψιν ότι υπάρχει νομικό πλαίσιο, άρθρο 6 του νόμου που προσδιορίζουν το θέμα των διαφημιστικών πινακίδων – 2946/2001 – με σαφήνεια και τιμωρία. Η Καλαμάτα έγινε Λονδρέζικο προάστιο (!)
Δ. ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΑΘΑΡΗ ΚΑΙ ΞΑΣΤΕΡΗ:
Στο Σύνταγμα που φαίνεται ότι θα δεχτεί κάποιες βελτιώσεις, προς την κατεύθυνση της σύντομης αποτελεσματικότητας των θεσμών, να συμπεριληφθεί ως συνταγματική διάταξη, με απόλυτη σαφήνεια, συγκεκριμένα και οριοθετημένα, στη βάση των προτάσεων για τη γλώσσα (ως μπούσουλα) που αναφέρονται άνωθεν.
Οι συντάξαντες (Φιλοσοφική Κίνηση Καλαμάτας)
Μπούρας Αναστάσιος Νιάρχος Κων/νος Βεργινάδης Νικήτας
μαθηματικός καθ. Φιλοσοφίας επιχειρηματίας