Την Τρίτη το μεσημέρι, ο φίλος μου ο Γιώργος εμφανίστηκε στο λιμάνι με τα καλάμια του, λες και γύριζε τρέιλερ για το «Master του Ψαρέματος». Έριξε το δόλωμα με ύφος επαγγελματία, περίμενε υπομονετικά και… τσίμπησε το λαυράκι!
Για λίγα δευτερόλεπτα ένιωσε ότι θα γίνει ο θρύλος της ψαροταβέρνας. Το φαντάστηκε ήδη στο τραπέζι, με λεμονάκι και παρέα να τον χειροκροτεί. Μόνο που το λαυράκι είχε άλλα σχέδια: έκανε μια θεαματική απόδραση και τον άφησε με το καλάμι στο χέρι και το βλέμμα του «χαμένου θησαυρού».
Ο Γιώργος παλεύει με το λαυράκι, ιδρωμένος, με το καλάμι λυγισμένο σαν τόξο. Το ψάρι κάνει βουτιές, ο κόσμος μαζεύεται γύρω, όλοι περιμένουν το «μεγάλο φινάλε».
Και τότε… μπαίνει στη σκηνή ο Ειδησούλας. Αντί να πιάσει την απόχη, τραβάει βίντεο με ύφος σκηνοθέτη του Χόλιγουντ: «Περίμενε, Γιώργο, να το έχω σε 4K, μην κουνιέσαι!»
Το λαυράκι κάνει την τελευταία του κίνηση, φεύγει σαν σφαίρα, και ο Γιώργος μένει με το καλάμι στο χέρι και το βλέμμα του «προδομένου».
Η ατάκα της ημέρας: Γιώργος: «Δεν το ’χασα εγώ… το ’χασε ο Ειδησούλας που ήθελε να γίνει YouTuber!»
Τελικό αποτέλεσμα:
Το λαυράκι σώθηκε.
Ο Γιώργος έμεινε με το καλάμι.
Ο Ειδησούλας με 4K υλικό.
Κι εμείς με μια ιστορία που θα λέμε για χρόνια.
Οι περαστικοί σχολίασαν: «Το ψάρι σώθηκε, αλλά το βίντεο θα μείνει για πάντα!»