Με λαμπρότητα εορτάστηκε ο Άγιος Δημήτριος στη Μεσσήνη Βίντεο

Με λαμπρότητα με δέουσα θρησκευτική κατάνυξη εορτάστηκε την 26η Οκτωβρίου η μνήμη του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου στην Μεσσήνη όπου τελέσθηκε Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία με την συμμετοχή των πιστών και εορταζόντων που τίμησαν την μνήμη του λαοφιλούς Αγίου Δημητρίου.
Κατά τον όρθρο και την πανηγυρική Θεία Λειτουργία προεξήρχε ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος

Παρέστησαν οι Βουλευτές Μεσσηνίας Μ. Χρυσομάλλης, ο Αντιπεριφερειάρχης Μεσσηνίας Ευστ. Αναστασόπουλος, ο Δήμαρχος Μεσσήνης Γ. Αθανασόπουλος, μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου καθώς και Εκπρόσωποι άλλων τοπικών Φορέων.

Παρά το γεγονός ότι δεν επιτράπηκε τη συμμετοχή κόσμου στην περιφορά της Αγίας εικόνας του Αγίου Δημητρίου στην Μεσσήνη, η τελετή ήταν άκρως κατανυκτική.

Ἡ ἀρχή τῆς λιτανείας τῆς Εἰκόνας τοῦ Ἁγίου ἔγινε τό 1912 μέ τήν ἀπελευθέρωση τῆς Θεσσαλονίκης κατά τούς Βαλκανικούς πολέμους κατά τήν ἠμέρα τῆς ἑορτῆς του. Ὅταν ἔφτασε τό τηλεγράφημα μέ τή χαρμόσυνη είδηση, μετά τό πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας ὁ τότε ἐφημέριος τοῦ ναοῦ Ἱερεύς Γεώργιος Ζαφειρόπουλος (Παπανάσος) μαζί με τούς ὑπόλοιπους Ἱερεῖς τῆς πόλεως καί τό ἐκκλησίασμα, πῆραν στά χέρια τους τήν Εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Δημητρίου καί κατευθύνθηκαν πρός τήν πλατεία Ἀλωνίων, ὅπως λεγόταν τότε ἡ σημερινή κεντρική πλατεία. Ἐκεῖ ἔκαναν Δοξολογία καί εὐχαρίστησαν τό Θεό καί τόν Ἅγιο Δημήτριο γιά τό γεγονός ὅχι μόνο τῆς ἀπελευθέρωσης τῆς Θεσσαλονίκης, ἀλλά κυρίως γιατί αὐτό ἔγινε χωρίς μάχη μεταξύ Ἑλλήνων καί Τούρκων.

Ὅλος ὁ μάχιμος ἀνδρικός πληθυσμός τῆς πόλεως τότε ὅπως καί τῆς ὑπολοίπου Ἑλλάδας βρισκόταν στό πολεμικό μέτωπο καί ἦταν θαυμαστό τό γεγονός ὅτι ἡ Θεσσαλονίκη πάρθηκε «χωρίς νά λυθεῖ μύτη» μιᾶς καί ἡ Μεσσήνη ἔχει νά ἐπιδείξει μεγάλο ἀριθμό θυμάτων κατά τήν περίοδο αὐτή τῶν Βαλκανικῶν πολέμων. Κατόπιν διά μέσου τῶν μαγαζιῶν τῆς κάτω ἀγορᾶς ἡ Εἰκόνα ξαναγύρισε στό ναό συνοδευόμενη ἀπό τόν ἐνθουσιασμένο καί κατασυγκινημένο κόσμο πού ἄφηνε κάθε ἐργασία πού ἔκαμε καί ἔτρεχε νά συμμετάσχει στήν πανηγυρική αὐτή καί εὐχαριστηριακή λιτανεία.

Ἀπό τότε μέχρι σήμερα ἡ λιτάνευση τῆς Εἰκόνας γίνεται συνεχῶς μέ μόνο μιά μικρή διακοπή λίγων ἐτῶν κατά τά τέλη τῆς δεκαετίας τοῦ 1920 (1929 ή 1930) μέχρι τό 1933, ἀκόμη καί στά χρόνια τῆς Ἰταλο-Γερμανικῆς κατοχῆς ἐπέτυχε νά πάρει ἄδεια γιά τήν περιφορά της τό τότε Ἐκκλησιαστικό Συμβούλιο. Κατά τά πρῶτα χρόνια ἡ λιτανεία γινόταν μέ πιό λαϊκό θά λέγαμε τρόπο, μέ τά παραδοσιακά ὄργανα νά ἠγοῦνται τῆς ὅλης πορείας καί νά δίνουν καθ’ ὅλη τήν διάρκειά της ἕναν ἐνθουσιώδη καί πανηγυρικό τόνο. Μέ τή φροντίδα τοῦ Ἱερέως Βασιλείου Μαυροειδῆ ἄρχισε νά γίνεται πάλι ἀπό τό 1934 ἡ λιτάνευση τῆς Εἰκόνας τοῦ Ἁγίου καί νά διοργανώνεται μέ πιό ἐπίσημο τρόπο μέ τή συμμετοχή τῶν ἀρχῶν τοῦ τόπου, τῶν σχολείων τῆς πόλεως καί μετά τήν Κατοχή καί μέ συμμετοχή τιμητικοῦ στρατιωτικοῦ ἀγήματος. Ἀπό τότε καί τά παραδοσιακά ὄργανα ἀντικαταστάθηκαν ἀπό τήν Φιλαρμονική τοῦ Δήμου ἡ ὁποία παιανίζει μέχρι σήμερα.