Τις τελευταίες μέρες ακούμε πολλή παραφιλολογία, πολλά «θα» και πολλές δικαιολογίες από τα συστημικά μέσα για το σπίτι που κατέρρευσε στα Πετράλωνα. Όμως η σκληρή πραγματικότητα είναι μία: 7 εργατικές οικογένειες βρέθηκαν στον δρόμο, άστεγες από τη μια στιγμή στην άλλη, θυσία στον βωμό της περιβόητης «τουριστικής ανάπτυξης».
Ας αφήσουμε όμως τα μισόλογα και ας δούμε, από τεχνική και πολιτική σκοπιά, πώς το κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους μετατρέπει τις γειτονιές μας σε ζώνες υψηλού κινδύνου:
1. Το Τεχνικό Έγκλημα: Υποθεμελίωση στον βωμό του «κόστους»
Όταν σκάβεις ή ανακαινίζεις ριζικά δίπλα σε ένα παλιό, λαϊκό σπίτι, το πρώτο πράγμα που επιβάλλει η επιστήμη είναι η υποθεμελίωση (ή αντιστήριξη). Πρέπει να ασφαλίσεις το έδαφος κάτω από το ξένο σπίτι πριν αγγίξεις το δικό σου.
-
Η πραγματικότητα: Για να γλιτώσουν χρόνο και χρήμα οι εργολάβοι, οι απαραίτητες ενισχύσεις (μπετόν, πάσσαλοι) παραλείπονται. Το αποτέλεσμα; Απώλεια πλευρικής ευστάθειας. Το χώμα υποχωρεί, το διπλανό κτίριο μένει «στον αέρα» και καταρρέει. Για τους κατασκευαστές, η ασφάλεια των γειτόνων λογίζεται ως «περιττό κόστος» που μειώνει το κέρδος τους.
2. Η εσκεμμένη «απουσία» του Κτιριοδομικού Κανονισμού
Εδώ φαίνεται καθαρά η ευθύνη του αστικού κράτους. Στην πρόσφατη κωδικοποίηση της πολεοδομικής νομοθεσίας, η κυβέρνηση απέφυγε να συμπεριλάβει τον Κτιριοδομικό Κανονισμό, ο οποίος επιβάλλει τα αυστηρά μέτρα ασφαλείας για τις γειτονικές ιδιοκτησίες. Δεν πρόκειται για «παράλειψη», αλλά για εσκεμμένη πολιτική επιλογή ώστε να αφήνονται «παράθυρα» ελευθερίας για το μεγάλο κατασκευαστικό κεφάλαιο.
3. Η εμπορευματοποίηση των ελέγχων: Οι Ελεγκτές Δόμησης έγιναν «dealers»
Με τους νόμους όλων των τελευταίων κυβερνήσεων (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ), οι δημόσιοι ελεγκτικοί μηχανισμοί απαξιώθηκαν και υποστελεχώθηκαν συστηματικά. Ο έλεγχος εκχωρήθηκε σε ιδιώτες Ελεγκτές Δόμησης, οι οποίοι καλούνται μόνο σε τρία συγκεκριμένα στάδια (έναρξη, πέρας σκυροδέτησης, αποπεράτωση). Στο ενδιάμεσο, εκεί όπου γίνονται οι επικίνδυνες εκσκαφές, επικρατεί η απόλυτη εργοδοτική ασυδοσία χωρίς κανέναν δημόσιο έλεγχο.
4. Μηδενικός προσεισμικός έλεγχος για τις λαϊκές κατοικίες
Την ώρα που δίνονται δισεκατομμύρια από το Ταμείο Ανάκαμψης για τις μεγάλες τουριστικές επενδύσεις, δεν δίνεται ούτε ευρώ για τον προσεισμικό έλεγχο και τη θωράκιση των ιδιωτικών κτιρίων που χτίστηκαν με παλιούς αντισεισμικούς κανονισμούς. Το κράτος αφήνει τον λαό απροστάτευτο, θεωρώντας την προστασία της ανθρώπινης ζωής «μη επιλέξιμη δαπάνη».
5. Το «θαύμα» της ανάπτυξης για τους λίγους
Αυτό που ζούμε στα Πετράλωνα, στο Κουκάκι και στο Θησείο δεν είναι «στρεβλή» ανάπτυξη, είναι η γνήσια, άγρια καπιταλιστική ανάπτυξη. Μια φρενίτιδα ανοικοδόμησης για τουριστική εκμετάλλευση και Real Estate, όπου ξένα και εγχώρια funds αγοράζουν ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα για να τα μετατρέψουν σε Airbnb, εκτοξεύοντας τα ενοίκια και διώχνοντας τους κατοίκους. Για να βγουν τα χρονοδιαγράμματα των επενδυτών, οι εργασίες γίνονται με εξοντωτικούς ρυθμούς, με υποασφαλισμένη εργασία και χωρίς μέτρα ασφαλείας.
Το συμπέρασμα: Το κέρδος τους ή οι ζωές μας. Η κατάρρευση στα Πετράλωνα αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι η καπιταλιστική ανάπτυξη είναι εχθρική για τις λαϊκές ανάγκες. Καμία ανοχή στην κρατική και εργοδοτική εγκληματικότητα! Αλληλεγγύη στις 7 πληγείσες οικογένειες.
Τα συμπεράσματα δικά σας.
……………………………………………..
Παντελης Χοροζιδης