16.540 βήματα σε 50 τετραγωνικά ΜΕΘ από νοσηλεύτρια στην Θεσσαλονίκη!

Η περιγραφή ανήκει σε νοσηλεύτρια από νοσοκομείο στην Θεσσαλονίκη !
«Ο χώρος που έχει δημιουργηθεί για κόβιντ επείγοντα είναι ” κλεμμένος” από άλλα ιατρεία. Το πόστο μου σήμερα είναι στο παλιό παιδιατρικό. Ένας χώρος που είναι δεν είναι όλο μαζί 50 τ.μ. Ένας χώρος στην μέση κ άλλοι 2 δεξιά κ αριστερά.
Δεδομένου ότι υπάρχει σταθερή παροχή οξυγόνου η χρήση του την στιγμή αυτή είναι για τα βαρύτερα περιστατικά. Αν κ συχνά έχουμε αντιμετωπίσει στο χώρο αυτό μέχρι και διασωληνώσεις.
Μπαίνω λοιπόν ετοιμάζω τα υλικά για τις φλεβοκεντήσεις και πριν προλάβω να ολοκληρώσω τις προετοιμασίες ορμάει η γιατρός με έναν ασθενή σε καροτσάκι.” Έχει 60 κορεσμό, που να τον βάλω?” Τρέχουμε μαζί τον βάζουμε στο πρώτο φορείο.
Ξεκινάω βάζω φλέβα παίρνω αίματα η γιατρός πασχίζει να ρυθμίσει το οξυγόνο που δεν ανεβαίνει. ” Θέλω βεντούρι! Βάλε σολουκορτέφ, κάνε καρδιογράφημα, πονάει λέει το στήθος του” . Τρέχω παίρνω τα φάρμακα και μπαίνει νέο φορείο. ” 40 πυρετό και κορεσμό στο 80″.
Παρατάω τα φάρμακα τον βάζω στο οξυγόνο τρέχω πίσω να κάνω τα φάρμακα. Ο νέος ασθενής διεγερτικός απ’ την υποξυγοναιμία πετάει την μάσκα και φωνάζει ” δεν μπορώ να πάρω αέρα”. Του την ξαναβάζω στα γρήγορα και τρέχω να κάνω τα φάρμακα στον προηγούμενο ασθενή.
Τελειώνω και πάω στον επόμενο. Με χτυπάει γιατί δεν καταλαβαίνει στον πανικό της υποξυγοναιμίας ότι η μάσκα δεν τον περιορίζει αλλά τον σώζει.
Αναγκάζομαι να ακινητοποιήσω το χέρι του για να του περάσω φλέβα κ να πάρω αίματα. Το οξυγόνο στο φουλ σφυρίζει στα αφτιά μου. Έρχεται ο γιατρός να τον εξετάσει.
Μου φωνάζει από έξω η συνάδελφος ” έχω κι άλλον με 70-75 κορεσμό! Στον βάζω στο απέναντι δωμάτιο! Σύνδεσέ τον εσύ δεν προλαβαίνω εγώ, έρχεται κι άλλο ΕΚΑΒ! Θα σου φέρω κ άλλον σε λίγο”. Ξεκινάω συνδέω. Πίσω μου βλέπω βάζουν άλλο φορείο. Τρέχω συνδέω οξυγόνο και πιεσόμετρο. Κορεσμός στο 90. ΟΚ κρατάει λίγο. Τρέχω να τελειώσω το καρδιογράφημα.
Ο ασθενής στο καρότσι ακόμα φωνάζει και διαμαρτύρεται. Κοιτάω το κορεσμό του. Έπεσε στο 88. Γαμώτο που θα τον ξαπλώσω αυτόν?
Έρχεται τραυματιοφορέας και παίρνει τους 2 ασθενείς. Έξω δεν έχει άλλο φορείο αυτή τη στιγμή να τον ξαπλώσω. Του βάζω φλέβα όρθια εκεί στο καρότσι. Πίεση κορεσμό. Καρδιογράφημα στο καρότσι.
Έχω ζαλιστεί. Ο ιδρώτας τρέχει στα παπούτσια μου. Νοιώθω να πιτσιλάει νερά κάθε βήμα μου. Ακουμπάω στον τοίχο και κοιτάω τους ασθενείς γύρω μου και περνάνε όλες οι πράξεις που έχω κάνει στα γρήγορα από το μυαλό μου. Εκεί. Στην γιαγιά. Έβαλα φλέβα δεν πήρα αίματα. Τρέχω να πάρω αίματα.
Ακούω την γιατρό υποδοχής. ” Ο κύριος περιμένει αποτελέσματα αλλά έχει ρίξει απότομα κορεσμό. Που να τον βάλω? “
Τρέχουν και δεν φτάνουν. 6 έμειναν για όλη την εφημερία κι είναι όλοι από δω. ” Τους θέλω εδώ τώρα! Αυτός εδώ επείγει!” Μα δεν είναι στο χέρι τους! Διακινούν άλλο περιστατικό! ” Φωνάξτε τον Ανδρέα να φέρει καινούργιες φιάλες! Αυτές οι 4 εδώ μπροστά είναι όλες άδειες”!
Γύρω μου 3-4 γιατροί. Όλοι με στολές ολόσωμες. Αρκετούς δεν τους αναγνωρίζω όχι απλά λόγο στολής αλλά δεν τους έχω ξαναδεί καν.
Εδώ ο κύριος τάδε. Τον έχουν δει περιμένει διακίνηση. Θέλει μόνο καρδιογράφημα. Δεν πρόλαβα. Εκεί ο κύριος τάδε. Δεν τον έχουν δει ακόμα έχει φλέβα αίματα καρδιογράφημα και οξυγόνο στο 92 τώρα.
Εκεί ο τάδε εκεί ο τάδε εκεί ο τάδε… ” Κρεβάτια έχουμε”? Δεν έχω ιδέα. Δεν πρόλαβα να ασχοληθώ. Η γιατρός τα είχε αναλάβει. ” Πόσες εισαγωγές έκανες από εδώ?” Δεν ξέρω. Δεν έχω ιδέα. Κοιτάω το χαρτί με τις εισαγωγές. 22 άτομα που έχουν ήδη διακινηθεί και άλλα 5 που τα ετοιμάζουμε…
Πετάω ρόμπα σκουφί ποδονάρια , ρίχνω στη χλωρίνη την προσωπίδα. Η στολή είναι μαύρη απ’ τον ιδρώτα. Κολλάει πάνω μου. Παίρνω το μπουκάλι νερό που ακούμπησα στο πάγκο 8 ώρες πριν.
Στα αποδυτήρια κάθομαι στη καρέκλα και δεν μπορώ να σηκωθώ. Κοιτάω το κινητό. Εφαρμογή ημερήσιων βημάτων. 16564. Σε 50 τ.μ. Ώρα να πάω σπίτι. Λογικά θα κοιμηθώ αμέσως απ’ την κούραση. Το χρειάζομαι να κοιμηθώ αμέσως. Σε λιγότερο από 8 ώρες είναι η επόμενη βάρδια…»
ΠΗΓΗ: κ.Πέτρος Αρκουμάνης, ιατρός (FB)